Psychoterapia warszawa
psychoterapeuta warszawa, psychoterapeuta Wrocław, psychoterapia, psychoterapia warszawa

Rozwój charakterologiczny u psychopatów

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

W klasie psychopatów mieszczą się następnie osobnicy, u których nie widać ani skutków demoralizacji środowiskowej, ani czynników chorobowych, które “od zewnątrz” skrzywiałyby w znaczeniu homilopatii rozwój charakterologiczny, ani wreszcie nie wykazują śladów przebytego organicznego uszkodzenia mózgu. Opisy owych degeneres pochodzą spod pióra autorów starej daty, którzy wierzą w możliwość dziedziczenia się cech psychopatycznych analogicznie do dziedziczenia się cech prawidłowych. Podobieństwo charakterologiczne przodków i potomstwa jest ogólnie znane. Trzeba by sobie wyobrazić, że konstytucyjnie przekazują się potomstwu cechy w rodzaju porywczości, lekkomyślności, niespołecznych skłonności, braków w zakresie uczuć niższych i wyższych, niedowładu hamulców rozumowych itd. Tak jak dziedziczy się cechy fizyczne, np. budowę ciała, chód, wzrost, rysy twarzy, żywotność, długowieczność, właściwości barwnikowe itd. tak samo miałoby się dziedziczyć cechy                    charakterologicznych, np. reaktywność, pobudliwość, temperament, stan uczuciowości wyższej, właściwości życia popędowego, siłę lub słabość woli, zdolność                samo opanowania itd. Tak jak cechy somatyczne ulegają pod wpływem oddziaływań, środowiskowych pewnym przemianom, tak i cechy charakterologiczne przeciętne            i nieprzeciętne modyfikują się w zetknięciu z dodatnimi lub ujemnymi wpływami wychowawczymi. Aktualna osobowość jest zawsze zjawiskiem cech charakterologicznych i oddziaływań środowiskowych. Porównanie z dziedziczeniem somatycznych cech wymaga pewnych zastrzeżeń. Przede wszystkim trudno jest powiedzieć, które cechy psychiczne są jeszcze prawidłowe, a które patologiczne. Łatwiej trudność tę rozstrzygnąć w zakresie cech somatycznych. Trudno sobie wyobrazić, aby człowiek kulawy mógł przekazać tę swoją właściwość chodu potomstwu. Kulejący chód zawsze musi być poczytywany za cechę patologiczną, choćbyśmy nie zdołali, wykryć czasu i istoty pow- stania tej cechy. W zakresie czynności psychicznych nie zawsze potrafimy ustalić, skąd się wzięły u osobnika psychopatycznego cechy, które zakłócają jego harmonię współżycia z otoczeniem. Tak jak kulawy chód, tak i wyraźnie patologiczne cechy budzą podejrzenie, że u ich podstaw musi leżeć organiczne uszkodzenie mózgu. [patrz też: autyzm terapia, integracja sensoryczna, osrodek leczenia uzaleznien ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)